Το άρθρο 2ο Webseminar – Εξελίξεις στον Καρκίνο του Μαστού. Χειρουργική διαχείριση μαστού & μασχάλης μετά από προεγχειρητική Χημειοθεραπεία, ομιλήτρια Δρ. Αγγελίδου Ειρήνη (βίντεο) εμφανίστηκε πρώτα στο Breast Center Rhodes.

Ο τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού χαρακτηρίζεται από αρνητικούς ορμονικούς υποδοχείς και αρνητικούς υποδοχείς του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα 2, cerb-2 HER-2, θεωρείται βιολογικά πολύ επιθετικός καρκίνος και σχετίζεται με πολύ κακή πρόγνωση. Συχνά ασθενείς, που είναι φορείς μεταλλάξεων του γονιδίου BRCA1 και του BRCA2, εμφανίζουν αυτό το δυσμενή τύπο καρκίνου, καθώς και συχνά οι ασθενείς, που εμφανίζουν καρκίνο του μαστού στην εγκυμοσύνη. Συνεπώς, ασθενείς που διαγιγνώσκονται με τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού θα πρέπει να ελέγχονται για μεταλλάξεις των γονιδίων BRCA1 και 2, ακόμα και χωρίς οικογενειακό ιστορικό. 

Σήμερα, μόλις διαγνωστεί ο τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού ανώδυνα και προεγχειρητικά μέσω core biopsy στο ιατρείο, η ασθενής πρέπει άμεσα να ξεκινήσει προεγχειρητική χημειοθεραπεία και μετά να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ( και όχι αντίστροφα), όπως έχουν αποδείξει όλες οι σύγχρονες μελέτες. Υπάρχει η υποομάδα των τριπλά αρνητικών καρκίνων, που είναι πολύ χημειοευαίσθητοι, επιτυγχάνουν πλήρη ιστοπαθολογική ανταπόκριση και έχουν σχετικά καλύτερη πρόγνωση. Οι υπόλοιποι τριπλά αρνητικοί καρκίνοι, που δεν επιτυγχάνουν πλήρη ιστοπαθολογική ανταπόκριση στην προεγχειρητική χημειοθεραπεία, έχουν πολύ κακή πρόγνωση με ποσοστά θανάτων 89% στην τρετία από την αρχική διάγνωση. 

Ως χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής εφαρμόζεται πλήρες σχήμα με ανθρακυκλίνες, αλκυλιωτικό παράγοντα και ταξάνες σε υψηλή δόση με συχνή, συνεχή ακολουθία. Σε αρχόμενο στάδιο Ι (Τ1α και Τ1b) μπορεί να δοθεί σχήμα με ταξάνη και αλκυλιωτικό παράγοντα, χωρίς ανθρακυκλίνη. Αρκετές μελέτες έδειξαν ότι η προσθήκη πλατίνης στο χημειοθεραπευτικό σχήμα βελτιώνει τα ποσοστά πλήρους ιστοπαθολογικής ανταπόκρισης στους όγκους αυτούς, κάποιες άλλες πάλι δεν το επιβεβαίωσαν αυτό. 

Ασθενείς με τριπλά αρνητικό όγκο, που έχουν υπολειμματικό διηθητικό όγκο μετά την προεγχειρητική χημειοθεραπεία παρουσιάζουν υψηλότερα ποσοστά υποτροπών. Μία τυχαιοποιημένη μελέτη, η CREATE-X, συστήνει ότι οι ασθενείς αυτοί ωφελούνται από την προσθήκη του χημειοθεραπευτικού capecitabine μετά το χειρουργείο. 

Επίσης μελέτες προεγχειρητικής χημειοθεραπεία έδειξαν ότι η προσθήκη ανοσοθεραπείας με παράγοντα έναντι του PDL1 (durvalumab, pembrolizumab) στην βασική χημειοθεραπεία σε PDL1 θετικούς όγκους της κατηγορίας των τριπλά αρνητικών καρκίνων βελτιώνει τα ποσοστά πλήρους ιστοπαθολογικής ανταπόκρισης στους όγκους αυτούς. Επίσης σε προχωρημένου σταδίου τριπλά αρνητικούς όγκους 130 μελέτες έδειξαν ότι η προσθήκη του αντισώματος αντι-PDL1 Atezolizumab στο χημειοθεραπευτικό σχήμα  nab-paclitaxel βελτιώνει την ελεύθερης υποτροπής επιβίωση και πιθανόν την ολική επιβίωση σε ασθενείς με θετικό τον βιοδείκτη PDL1 με ανοσοΪστοχημεία στον όγκο τους. 

Επίσης το αντίσωμα anti-trop2, IMMU132, και το αντίσωμα anti-LIV1, SGNLIV1, έδειξαν υψηλά ποσοστά ανταπόκρισης σε ασθενείς με προχωρημένου σταδίου, τριπλά αρνητικούς όγκους, ανθεκτικούς στις συνήθεις χημειοθεραπείες.

Το άρθρο Τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού: ένας επικίνδυνος καρκίνος εμφανίστηκε πρώτα στο Breast Center Rhodes.

Οι γυναίκες που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού διατρέχουν μειωμένο κίνδυνο θανάτου όταν ξεκινούν να ασκούνται συστηματικά μετά τη διάγνωση, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Η συγκεκριμένη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση “Breast Cancer Research”, έδειξε ότι τουλάχιστον 150 λεπτά μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας μετά τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού σχετίζεται με μείωση του κινδύνου θανάτου από οποιοδήποτε αίτιο στις ασθενείς που εμφανίζουν καρκίνο του μαστού μετά την εμμηνόπαυση.

Ερευνητές από το γερμανικό Κέντρο Έρευνας για τον Καρκίνο στη Χαϊδελβέργη διερεύνησαν τη σχέση μεταξύ της σωματική άσκησης πριν και μετά τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού με την πρόγνωση της νόσου σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.

Η Όντρεϊ Γιουνγκ, μια συντάκτρια της μελέτης, είπε: “Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν πως υπάρχουν πλεονεκτήματα που απορρέουν από την ενασχόληση με τη σωματική δραστηριότητα κατά τον ελεύθερο χρόνο ασθενών με καρκίνο του μαστού και τα σχετικά οφέλη δεν περιορίζονται μόνο στις γυναίκες που ασκούνταν έτσι κι αλλιώς πριν από την διάγνωση. Αντίθετα, αυτά φαίνεται να είναι ακόμη πιο σημαντικά για τις γυναίκες που δεν συνήθιζαν να ασκούνται τακτικά πριν από τη διάγνωση αλλά ξεκίνησαν να το κάνουν έπειτα από αυτήν”.

Οι μελετητές βρήκαν ότι συγκριτικά με τις γυναίκες που δεν ήταν επαρκώς δραστήριες πριν και μετά τη διάγνωση (δηλαδή ασκούνταν λιγότερο από 150 λεπτά την εβδομάδα), αυτές που μετά τη διάγνωση άρχισαν να ασκούνται διέτρεχαν μειωμένο κίνδυνο θανάτου από κάθε αίτιο. Παράλληλα οι γυναίκες που ασκούνταν λιγότερο από 150 λεπτά την εβδομάδα πριν από τη διάγνωση και αύξησαν αυτόν τον χρόνο στα 150 λεπτά έπειτα από αυτήν μείωσαν τον γενικό κίνδυνο θανάτου κατά 50%. Εκείνες, που έτσι κι αλλιώς ασκούνταν περισσότερο από 150 λεπτά την εβδομάδα πριν από τη διάγνωση και διατήρησαν και μετά τα ίδια επίπεδα ελάττωναν τον κίνδυνο θανάτου από οποιοδήποτε αίτιο κατά 30%. Συγκριτικά με τις γυναίκες που δεν ασκούνταν καθόλου ούτε πριν ούτε μετά τη διάγνωση, εκείνες που το έκαναν σε επαρκές επίπεδο μείωναν τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του μαστού κατά 36%.

Οι μελετητές ανέλυσαν δεδομένα από 2.042 Γερμανίδες ηλικιών 50 έως 74 ετών οι οποίες έπασχαν από καρκίνο του μαστού. Τα δεδομένα αυτά συλλέχθηκαν μεταξύ του 2002 και του 2005 και οι γυναίκες ξαναήρθαν σε επαφή με τους ερευνητές μια φορά το 2009 και μια το 2015. Από το σύνολο των γυναικών, οι 1.349 (66,1%) συμμετείχαν σε τουλάχιστον μία σωματική δραστηριότητα πριν από τη διάγνωση και 1.253 (61,4%) συμμετείχαν σε τουλάχιστον μια σωματική δραστηριότητα μετά τη διάγνωση.

Η Γιουνγκ εξήγησε ότι οι συμμετέχουσες έγιναν αντικείμενο παρατήρησης για 11,6 χρόνια μετά τη διάγνωση και τόνισε ότι είναι η πρώτη έρευνα που μας επέτρεψε να εξετάσουμε τη μακροπρόθεσμη επίδραση της σωματικής άσκησης όπως και αλλαγές στην εξέλιξη της νόσου, όπως θνησιμότητα από οποιοδήποτε αίτιο, θνησιμότητα από καρκίνο του μαστού και επανεμφάνιση της ασθένειας.

Τα αποτελέσματα της έρευνας σε συνδυασμό με προηγούμενα ευρήματα υποστηρίζουν ότι η σωματική δραστηριότητα είναι σημαντική στην βελτίωση της επιβίωσης μετά από διάγνωση καρκίνου του μαστού και πρέπει να ενθαρρύνεται ιδιαίτερα για τις γυναίκες που δεν ασκούνταν πριν τη διάγνωση.

Οι ερευνητές της μελέτης προτείνουν στις γυναίκες να ακολουθούν τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για τα κατάλληλα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας.

Το άρθρο Γυμναστική: Ισχυρή ασπίδα προστασίας για την ασθενή με καρκίνο μαστού εμφανίστηκε πρώτα στο Breast Center Rhodes.

Ξεκινά από τους γαλακτοφόρους αγωγούς του μαστού και μέχρι να γίνει η διάγνωσή του συχνά εξαπλώνεται μέσω των λεμφαγγείων στα λεμφογάγγλια ή και μέσω των αιμοφόρων αγγείων σε άλλα μέρη του σώματος (μεταστάσεις).

Σπάνιος καρκίνος, αλλά και επικίνδυνος: Αν και ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού αποτελεί μόλις το 1-5% όλων των περιστατικών καρκίνου του μαστού (είναι σπάνιος) , έχει το μεγαλύτερο ποσοστό θνησιμότητας από τις άλλες κακοήθειες του μαστού (επικίνδυνος).

Μεγάλη προσοχή στα συμπτώματα!

Αυτή η σπάνια και επιθετική μορφή του καρκίνου του μαστού είναι γνωστή ως φλεγμονώδης, επειδή ο μαστός φαίνεται συνήθως πρησμένος, κόκκινος, σαν να πάσχει από κάποια φλεγμονή. Δυστυχώς, τα συμπτώματα του φλεγμονώδους καρκίνου του μαστού συχνά παρερμηνεύονται από μη ειδικούς ιατρούς ως μια απλή λοίμωξη του μαστού-μαστίτιδα (ύπουλος καρκίνος).

Συχνά δε γίνεται αντιληπτός κάποιος όγκος δια της ψηλάφησης ή της αφής: Στις περισσότερες περιπτώσεις φλεγμονώδους καρκίνου του μαστού, δεν είναι δυνατό να αισθανθεί κανείς δια της αφής και της ψηλάφησης κάποιον συμπαγή όγκο κατά τη διάρκεια της κλινικής εξέτασης.

Επειδή τα καρκινικά κύτταρα προκαλούν απόφραξη των λεμφαγγείων του δέρματος που καλύπτει τον μαστό (Τα λεμφαγγεία μεταφέρουν σε όλο το σώμα το λεμφικό υγρό, το οποίο αποτελεί μέρος του συστήματος εξουδετέρωσης των λοιμώξεων), το λεμφικό υγρό, μέσα στο οποίο τα λευκά αιμοσφαίρια μεταφέρονται, δεν είναι σε θέση να ρέει κανονικά διαμέσου του ιστού του μαστού.

Αυτό προκαλεί ορατά και αισθητά συμπτώματα πάνω στο δέρμα, όπως:

• Οίδημα και ερυθρότητα στο 1/3 ή και παρισσότερο της επιφάνειας του μαστού
• Ο μαστός δείχνει σαν να είναι ερυθρός ή  μελανιασμένος
• τοπική άνοδος της θερμοκρασίας στον μαστό (μαστός ζεστός που καίει)
• Αυλακώσεις ή πτυχώσεις στον μαστό, (λόγω συσσώρευσης λεμφικού υγρού στο δέρμα), όψη φλοιού πορτοκαλιού σαν κυτταρίτιδα (πλέον χαρακτηριστικό σύμπτωμα φλεγμονώδους καρκίνου).
• Πάχυνση δέρματος (πρήξιμο) και διαστολή πόρων

Άλλα συμπτώματα του φλεγμονώδους καρκίνου του μαστού:

• η εισολκή της θηλής (θηλή στραμμένη προς τα μέσα)
• επίπεδη θηλή
• πρήξιμο στα λεμφογάγγλια της σύστοιχης μασχάλης ή στην περιοχή του οστού της κλείδας.
• αίσθηση βάρους στους μαστούς

Αιτίες

Οι ακριβείς αιτίες ανάπτυξης του φλεγμονώδους καρκίνου του μαστού δεν είναι σαφείς, θεωρείται όμως ότι ξεκινά όπως όλοι οι καρκίνοι, δηλαδή από ένα μη φυσιολογικό κύτταρο που αρχίζει να πολλαπλασιάζεται. Χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου τύπου καρκίνου του μαστού είναι ότι τα μη φυσιολογικά καρκινικά κύτταρα πολλαπλασιάζονται ταχύτατα και φράζουν τα λεμφαγγεία του δέρματος.

Διάγνωση

Ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού συχνά συγχέεται με λοιμώξεις του μαστού (μαστίτιδα), ιδίως σε γυναίκες νεαρής ηλικίας και σε θηλάζουσες. Πολλές φορές ο γιατρός χορηγεί αρχικά αντιβίωση, αν όμως τα συμπτώματα δεν υποχωρήσουν σε επτά έως δέκα ημέρες, τότε απαιτείται μια σειρά από συμπληρωματικές εξετάσεις.

Η μαστογραφία συνήθως δεν ανιχνεύει το φλεγμονώδη καρκίνο του μαστού, μπορεί όμως να βοηθήσει στη διάγνωση. Ο υπέρηχος μαστού δίνει μια πιο σαφή εικόνα για την κατάσταση του μαστού και τέλος, η βιοψία  core biopsy θα επιβεβαιώσει τη διάγνωση. Άλλες εξετάσεις, όπως η αξονική τομογραφία θώρακος και η μαγνητική άνω κοιλίας, θα υποδείξουν αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί.

Θεραπεία

Ο φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού αντιμετωπίζεται αρχικά με χημειοθεραπεία για τη συρρίκνωση του όγκου και την αποτροπή των μεταστάσεων και στη συνέχεια με χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεσή του και συγκεκριμένη με τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή και σύστοιχο, συστηματικό λεμφαδενικό καθαρισμό της μασχάλης. Το τελευταίο βήμα είναι η ακτινοθεραπεία, ώστε να εξουδετερωθούν τα εναπομείναντα καρκινικά κύτταρα.

Το άρθρο Φλεγμονώδης καρκίνος του μαστού : ένας σπάνιος & επιθετικός καρκίνος εμφανίστηκε πρώτα στο Breast Center Rhodes.